La foresta sul tavolo delle trattative 4 – Parroco Joseph Imfeld

von Moos: Sisgnori, abbiamo penuria di legna! Parroco Imfeld, le cedo la parola!

Mini Herrä, miär hend zwenig Holz! Pfarrer Imfeld, s Wort gahd a ych!

Pfarrer Imfeld: Grazie. In tutta la Svizzera c’è un solo Fra’ Nicolao. E questi ha la sua dimora a Sachseln. Ma è anche un simbolo di fede e giustizia per tutti i confederati. Qui vengono in pellegrinaggio da tutta la Svizzera e perfino dall’estero. Questo rafforza la nostra fede e eh –

Danke. Es gid id dä ganzä Schwyz numä ei Brueder Chlais. Und dä isch da z Sachslä by ys dähäimä . Aber är isch ai es Vorbild fyrä Glaibä und Gerächtigkeit vo allnä Eidgenossä. Us de ganzä Schwyz und und ai nu usem Usland wallfahrits da ane. So wird ysä Glaibä gstärkt und eh -

von Moos: Arrivi al punto reverendo. Non è il momento  del sermone domenicale. Si tratta del nuovo organo?

Chemid ändlich ufä Punkt Herr Pfarrer. Miär wend ä kei Sundigspredig gheere. Gats um die nyw Orgelä?

Pfarrer Imfeld: Sì, ci vorrebbe, eh, ci vuole un nuovo organo!

Ja, ja, es bruicht, eh ja, es bruicht en nywi Orgelä!

Rohrer: Ma ne abbiamo già uno che funziona.

Aber miär hend doch scho eini, wo ainu teend.

Krummenacher: Non proprio. Il nostro tesoro perde aria da tutti i buchi.

Nei, äbä nymmä so richtig. Das Schätzili verlyyrt Luft und pfyft afä eh - us allnä Löcher uisä!

von Moos: E adesso volete mandare in pensione il tesoro e acquistare uno nuovo? Reverendo, dovreste opporvi!

Und etz wend Iähr ych vom Schätzili trennä, und ych es nyws zuäleggä? Herr Pfarrer, da myässtid Ihär doch eigentlich degäge si!

Pfarrer Imfeld: No! Con un nuovo organo il nostro luogo di pellegrinaggio Sachseln avrà ancora più splendore!

Nei! Mit ärä nywä Orgelä uberschunt dä Wallfahrtsort Sachslä nu einisch ä gressäri Uisstrahlig!

Rohrer: E riparare l’organo vecchio?

Und de diä Orgelä flickä?

Krummenacher: Costerebbe di più di uno nuovo.

Chunt ys de aber sicher um einiges tyyrer als en Nywi.

von Moos: E se no – chi potrebbe valutarlo meglio dell’organista.

Und wärs de anders - dä Organischt sälber cha das besser beurteilä.

Pfarrer Imfeld: Appunto.

Äbä.

von Moos: Dobbiamo ammetterlo, molti vengono a messa a Sachseln solo per sentire il maestro Krummenacher suonare l’organo.

Miär myänd doch ehrlich sy, s chunt mängä uf Sachslä i Gottesdienscht numä wägäm Orgelspiel vo ysem Lehrer Krummenacher!

Rohrer: È così, è più bravo come organista che come insegnante!

Isch äbä besser als Organischt als Lehrer!

Pfarrer Imfeld: La messa sarebbe più variata e suggestiva per i fedeli. Sarebbe anche un modo nuovo e moderno per curare la tradizione e la religione.

De Gottesdienscht wurdi abwächsligsrycher und vil ydrycklicher für diä Gläibigä. Es wär ai ä nywi, modärni Art und Wys d Tradition und d Religion uifrächt zerhaltä.

Spichtig: Un modo moderno per curare la tradizione. Grandioso, reverendo!

Ä modärni Art und Wys zum d Tradition uifrächt z erhalte! Wundärbar Herr Pfarrer!

Rohrer: Cento querce per un nuovo organo per la chiesa! Il Municipio vuole abbattere cento querce nella Melchtal per pagare questo organo! Lo sai per quali altre cose si potrebbe utilizzare il legno? Il coro della chiesa dovrebbe bastare, no? O se mai con donazioni?

Hundert Eichä fyr nä nywi Chiläorgelä! Hundert Eiche wott de Gmeindrat im Mälchtal hindä schlah, um diä Orgelä chenne z berappä! Weisch dui, was me mit dem Holz susch nu alles chennti mache? Wurdis de mit em Chilechor nid ai tuä? Oder Spändä?

Pfarrer Imfeld: Se a voi avanza del denaro, prego, volentieri!

Wenn yähr veerigs Gäld hend, bitte!

von Moos: Ci sono anche persone più ricche a questo tavolo, mi sembra – Spichtig? Che dici?

S gäbti ai nu Riicheri hiä am Tisch, oder – Spichtig? Was meinsch?

Spichtig: Sono passati i tempi del commercio delle indulgenze. Credo che mi sono comunque meritato un posto in paradiso!

D Zytä vom Ablasshandel sind verby. Ich dänkä, ich chumä ai äso i Himmu!

Pfarrer Imfeld: Non ne sarei così sicuro, signor Landamano! E voi, signor Rohrer, non direi che siete la persona più adatta per intervenire. Voi e la vostra famiglia vi si vede sempre meno in chiesa.

Da wär ich etzt nid so sicher, Herr Landammä! Und Iähr, Herr Rohrer, weiss nid, eb iähr de Richtig sind, zum da yberhaipt mitzredä. Miär gsehnd ych und ychi Famili ja immer sältener i dä Chilä.

Rohrer: È perché noi andiamo a messa a Sarnen.

Miär gand äbä abbä uf Sarnä.

Krummenacher: Sì, come no!

Wärs glaibt!

Rohrer: Lasciamo perdere! Una cosa è certa, quelli di Sarnen non faranno salti di gioia quando cento tronchi di quercia fluiteranno giù nella Melchaa.

Lammer das! Aber ich säge ych numä eis, d Sarner wärdid eppä gar kei Fraid ha, wenn hundert Eichestämm d Melcha durab gflesst wärdid.

von Moos: Solo per informazione. Non sono proprio cento querce! Inoltre, possiamo appellarci alle diverse ordinanze sulla fluitazione emanate dal 1813. Ma soprattutto: non c’è ancora nulla di deciso, l’oggetto dev’essere ancora trattato dall’Assemblea comunale.

Numä zur Oriäntiärig. Es sind de nid ganz hundert Eichä! Und miär chennid ys usserdäm uf mehräri Fleesserverornigä beryäfä, wo sit achzächä hundert dryzächä ärla wordä sind. Aber vor allem: äs isch ja ai nu nyt entschidä, ds Gschäft chunnt de nu vor Gmeindsverammlig.

Spichtig: E allora facciamo un brindisi! Salute, signori!

Uf das stossid miär a! Proscht die Herrä!

Alle: Salute!

Proscht!